Dla rodzica i nauczyciela. Odróżnianie konfliktu i jednorazowej przykrości od dręczenia po czterech cechach: powtarzalność, celowość, przewaga jednej strony, trudność w samodzielnej obronie. Osobna część o dręczeniu w sieci i o różnicy między skarżeniem a proszeniem o pomoc. Karta zawiera numery telefonów zaufania i nigdzie nie sugeruje, żeby dziecko radziło sobie samo.
rozpoznawanie dręczeniabezpieczeństwo w sieciproszenie o pomoc
Dokuczanie czy dręczenie?
Nie każda przykra sytuacja to dręczenie — i dobrze to rozróżniać, bo pomaga inaczej reagować.
Konflikt albo jednorazowa przykrość- zdarzyło się raz
- obie strony są tak samo mocne
- nie było zaplanowane
Dręczenie- powtarza się
- jest celowe
- jedna strona ma przewagę
- trudno się samemu obronić
Oceń sytuacje
Kolega raz nazwał cię głupkiem, gdy się pokłóciliście, a potem przeprosił.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Ta sama grupa od miesiąca codziennie wyśmiewa twoje buty.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Ktoś schował ci piórnik dla żartu i od razu oddał, gdy poprosiłeś.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Klasa umówiła się, żeby nikt się do ciebie nie odzywał.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Ktoś założył konto z twoim zdjęciem i wypisuje pod nim głupoty.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Kolega ciągle cię przezywa, ale mówi, że to tylko żarty.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Dwie osoby pokłóciły się o miejsce w ławce i obie krzyczały.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
Ktoś raz napisał ci przykrą wiadomość, a następnego dnia przeprosił.
Dręczenie? tak / nie / to zależy — dlaczego?
To nie jest skarżenie
Wiele dzieci milczy, bo boi się, że będzie „skarżypytą”. Różnica jest prosta:
Skarżenie
mówisz po to, żeby ktoś miał kłopoty
Proszenie o pomoc
mówisz po to, żeby ktoś przestał być krzywdzony — także ty
Gdy dzieje się to w sieci
- Nie odpisuj — odpowiedź często nakręca dalszy ciąg
- Zrób zrzut ekranu — to dowód — nie kasuj wiadomości od razu
- Zablokuj — w większości aplikacji da się zablokować osobę
- Pokaż dorosłemu — rodzicowi, wychowawcy albo pedagogowi
Moi dorośli
Wypisz dwie osoby dorosłe, do których możesz pójść. Jedną w domu i jedną w szkole:
W domu:
W szkole:
Jeśli chcesz z kimś porozmawiać, a nie wiesz z kim:
116 111 — Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
Oba są bezpłatne, anonimowe i czynne całą dobę. Nie musisz podawać imienia.